HABERLER

“AĞLAMAYACAĞIZ! YILMAYACAĞIZ! UNUTMAYACAĞIZ!”

1944, Şubat…

O yılın kışı işte, o yılın,
Sivri kama misali,
İnsanın bağrına saplanıp da yaşanan
Kışı işte o yılın!
O yılın hiç yazı olmadı ki…
Kanayan yüreğimin yarası kapanmadı ki hiç!
İçimi kavurarak süren o yılın kışı
On üç buzlu ayaza dönüştü
Ve daha bir başka soğudu
Tamı tamına on üç kez!

Sibirya’da dona dönmüş on üç yıl
Saplanır içime on üç anıt misali.
On üç yıldan uzun süren o tam on üç yaraya
Deva olmaz zaman denen sonsuzluk!

Zelimhan Yandarbiyev

 

Kuzey Kafkasya halkları tarihte pek çok defa sürgün ve soykırıma maruz kalmış ama tüm saldırılara rağmen milli varlıklarını koruma azmini nesilden nesile aktarmışlardır. Kafkasyalıların yabancı olmadıkları bu sınamaya, 23 Şubat 1944 tarihinde bir yenisi daha eklendi ve 500.000′i aşkın Çeçen-İnguş, yük trenlerine bindirilerek ülkelerinden koparıldı.

Çeçen-İnguş halkının hafızasında bugün hala taze olan bu yolculuk boyunca; sürgünlerin %20′si açlık ve soğuk yüzünden hayatını kaybetti. İklim koşullarındaki değişiklik, ağır çalışma şartları ve salgın hastalıklar sebebiyle ölümler Orta Asya’da da devam etti. On üç yıl süren yoğun baskının ardından 1957 senesinde vatanlarına geri dönme hakkı kazanan Çeçen-İnguş halkı, 1990 sonrası yeni bir soykırıma maruz kadı. Yaşanan tüm soykırım ve acılara rağmen Çeçen halkının varoluş mücadelesini selamlıyor ve destekliyoruz.

“DOLXUR DATS! DUXUR DATS! DITS A DIYRA DATS!”

 

 

 

Yoruma kapalı.

Scroll To Top